وقتی آقای فرح‌بخش حرف می‌زند، فضا زیاد فرح‌بخش نمی‌شود!

قبلا مردم با شنیدن «خانه‌ی سینما» به یاد فیلم‌ و سینما و هنر و اسکار و این چیزها می‌افتادند، ولی حالا وقتی کسی می‌گوید خانه‌ی سینما، مردم به یاد نیروی انتظامی و پلمپ و دادگاه و دادوبیداد و لشکرکشی خیابانی می‌افتند. در این اَلم‌صَراطی که در طول چند ماه گذشته بر سر خانه‌ی سینما راه افتاده است، درس‌ها و نکته‌های نهفته است که به برخی از آن‌ها اشاره می‌کنم؛ شاید دیگران را به کار آید. البته این ظرایف بر اهل نظر پوشیده نیست، ولی از آن‌جا که دوزاری برخی از دوستان بسیار کج است، به برخی از این موارد اشاره می‌کنم که گفته‌اند من جرب المجرب حلت به الندامه!

 در جریان مرافعه بر سر خانه‌ی سینما دریافتیم وقتی آقای فرح‌بخش حرف می‌زند، فضا زیاد فرح‌بخش نمی‌شود، به طوری که صدای مدیر شبکه سه هم در می‌آید!

 در جریان جدال بر سر خانه‌ی سینما دریافتیم که سردار ساجدی‌نیا ماشاءالله قدبلند است و وقتی حرف می‌زند، اوضاع واقعا فرح‌بخش می‌شود!

 در جریان مجادله بر سر خانه‌ی سینما از طریق بخش سینمایی ایسنا دریافتیم که وقتی آقای عسگرپور می‌گوید «کا..ره» منظورش «کابا…» است و سینمای «کا…»‌یی!

 در جریان مناقشه بر سر خانه‌ی سینما دریافتیم که جامعه‌ی اصناف سینمای ایران 30-40 نفر بیش‌ترند و نزدیک به 100 نفر هستند که در مقابل وزارت ارشاد تظاهرات کردند!

 در جریان مشاجره بر سر خانه‌ی سینما دریافتیم چه فرح‌بخش بنویسیم و چه فرحبخش، سخنان ایشان کلا فرحی ایجاد نمی‌کند! مثلا ایشان گفته‌اند: دوستان در خانه‌ی سینما فکر می‌کنند که در دولت بعد بوی کباب می‌آید، در حالی که نمی‌دانند آن‌جا «…» می‌کنند.

 در جریان مکاشفه بر سر خانه‌ی سینما دریافتیم که می‌توان کاری کرد که بهترین کارگردانان سینمای ایران مثل بچه یتیم‌ها روی پله‌های خانه‌ی مردم بنشینند و انتظار بکشند!

 و در جریان کشمکش بر سر خانه‌ی سینما دریافتیم که وقتی آقای فرح‌بخش حرف می‌زند، دیگر نیازی به حرف زدن آقای اسعدیان نیست!

باقی بقای‌تان!

باز نشر از سرویس فرهنگی هنری ایسنا – طنز و کاریکاتور

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *