سیزدهم فروردین روز مرگ طبیعت ایران است!

امسال به هر نقطه‌ای از گیلان که رفتم جز زباله و آشغال ندیدم. از «دیلمان» تا «ماسوله»، از «لاهیجان» تا «آستارا» از «لنگرود» تا «ماسال» و «اسالم» بیشتر مردم در حال به گند کشیدن طبیعت هستند. یعنی در تمام مسیر «آستانه» به «بندر کیاشهر» و «زیباکنار»، به ندرت یک جای تمیز برای توقف هست. من در اسکله قدیمی انزلی مردمی را دیدم که وسط بلوار آتش روشن کرده بودند و جوجه کباب می‌کردند. در «ماسوله» و در جایی نزدیک قله‌ی کوه، پرایدی دیدم که پارک کرده بود. این روزها بیشتر مردم ماشین دارند و در ماشین‌شان چادر و منقل و سیخ دارند و هر جایی که بخواهند می‌روند! می‌خورند و می‌ریزند و به گند می‌کشند. در منطقه‌ی «زیباکنار» و در ساحل «حاجی بکنده» از شدت کثیفی راه رفتن دشوار است. من به چشم خود در همین ساحل کسی را دیدم که با تفنگ بادی به سمت مرغ‌های دریایی شلیک می‌کرد! در ارتفاعات «ديلمان»، مردم تا جایی که بشود با ماشین می‌روند و آتش روشن می‌کنند. مردم محلی درختان منطقه را می‌برند و چوب‌شان را برای آتش زدن، پشته‌ای هزارتومان! می‌فروشند. یعنی فقط در مسیر خروجی از شهر «دیلمان» به سمت «رستم‌آباد» آثاری از بطری آب‌معدنی و پفک و کرانچی ندیدم، آن هم به این دلیل که آن منطقه جاده‌ي آسفالته ندارد و خاکی و دورافتاده است وگرنه همه جای ایران‌زمین سرشار از کیسه‌فریزر و بطری آب‌معدنی است!

سیزدهم فرودین نزدیک است. سیزدهم فروردین روز مرگ طبیعت ایران است! آسیبی که مردم در سیزده‌بدر، به طبیعت جانوری و گیاهی ایران می‌زنند هزاربار از حمله‌ی مغول بدتر است. این آسیب به گیلان محدود نمی‌شود. در لرستان سرزمین اجدادی من هم وضع به همین گونه است! جنگل‌های «بلوط» در لرستان در خطر از بین رفتن هستند و بسیاری از این درختان در نوروز و سیزده‌بدر در منقل‌های کباب به آتش کشیده می‌شوند. در «لاهیجان» که پایتخت گردشگری جهان اسلام است اوضاع به همین بدی است. مردم می‌آیند می‌نشینند می‌خورند و می‌ریزند و از کثافت پوشک بچه تا کیسه و تفاله چای و پوست هندوانه و هزار چیز دیگر را به جا می‌گذارند و می‌روند. در «چهارمحال و بختیاری» و سرچشمه «زاینده‌رود» که از آنجا عکاسی کرده‌ام وضع همین طور است. ساحل زاینده‌رود در منطقه‌ی پل «زمان‌خان» پر از آشغال و کثافت است.

یقین بدانید با این وضع تا چند سال دیگر چیزی از جاده «دوهزار» و «سه‌هزار» باقی نخواهند ماند. همان طور که از جنگل‌های «عباس‌آباد» چیزی باقی نمی‌ماند! از «مرجان»‌‌های کیش و «پلنگ» و «یوزپلنگ» ایرانی. وقتی در کف «غارعلیصدر» پوست پفک پیدا می‌شود و مردم همیشه در صحنه با ماژیک روی سنگ‌های «تخت‌جمشید» شعار سیاسی می‌نویسند یعنی این که سال‌ها بعد در کنار خاطراتی که از «دریاچه‌ی ارومیه» داریم باید از خاطرات‌مان درباره‌ی جنگل‌های شمال هم صبحت کنیم. مشاهداتم از گیلان بسیار است و عکس‌های زیادی هم گرفته‌ام. اگر بخواهم درباره‌ی همه‌ی ایران حرف بزنم هم حوصله‌تان سر می‌رود و هم از توان من خارج است. تنها چیزی که می‌خواهم از شما خوانندگان وبلاگم خواهش کنم این است که  در روز سیزده‌بدر سفیر پاکیزگی باشید و تا می‌توانید از مردم بخواهید مردمانه رفتار کنند. خواهش دوم هم این است که تا می‌توانید حتا شده یک بطری را از طبیعت بردارید و به محل دفن و یا حمل زباله بریزید. پس کیسه زباله‌ یادتان نرود!

17810_445596178860352_228246901_n

بیایید در سیزده‌بدر رفتگر طبیعت باشیم و نگذاریم طبیعت‌مان بمیرد.

5 دیدگاه برای “سیزدهم فروردین روز مرگ طبیعت ایران است!”

  1. سلام بر جناب ساکی

    اولین بارمه کامنت میذارم براتون البته با اجازه!

    دقیقا حق با شماست منتها دیگه یکم الان دیر شده کاش دیروز خونده بودم پستتونو قربان !

    موفق باشید.

  2. سالها پیش که با بچه ها کوه میرفتیم، آشغالارو جمع میکردیم و سعی میکردیم گند بقیه رو تا حدی تمیز کنیم. اما الان این کار نمیکنم. به قدری شعور برخی از آدمها پایین هست که گندشون قابل تمیز کردن و جبران نیست. راستش به خیلی از جاهایی که قبلا میرفتم دیگه نمیرم. نمیخوام خاطرات قدیمی از مناطق قشنگ با دیدن بی فرهنگی و نفهمی عده ای خراب بشه و حرص بخورم.
    میخوام امیدوار باشم که شاید یک روی شعور غالب به حفظ طبیعت و تاریخ مملکت میرسه. اما شواهد میگه زهی خیال باطل.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *