شادی روی کسی خور که صفایی دارد!

سی و دو سالگی کم سنی نیست. دست‌کم در مقابل بیست و چند ساله‌ها، سی و چند ساله‌ها چند پیراهن بیشتر پاره کرده‌اند. زندگی‌ام بیشتر از یک سی و دو ساله‌ی عرفی در جامعه، پستی و بلندی داشته است. دست‌کم در چند سال گذشته درس‌هایی از زندگی آموخته‌ام که همان‌ها را توشه‌ی راه بقیه‌ی زندگی‌ام کرده‌ام. حالا می‌خواهم برای شما یک چیزی بنویسم که شاید به دردتان بخورد. چیزی که خودم با گوشت و پوست و استخوان و بقیه‌ی جاهای بدنم حس‌اش کرده‌ام. من تابستان‌های زیادی از سر گذارنده‌ام ولی دو ماهی که در تابستان امسال گذشت برایم نکته‌ای داشت بس شگفت. آن نکته  این است: شادی روی کسی خور که صفایی دارد!

از این مصرع به راحتی نگذرید و آن را در همه حال سرلوحه‌ی زندگی قرار بدهید و بدانید این را کسی به شما توصیه کرده است که با گوشت و پوست و استخوان و بقیه‌ی جاهای بدنش حس کرده است این را. این روزها به شادی کسی می‌نوشم که صفایی دارد! دست‌اش نمک دارد و ضمیرش پر است از مهربانی.

7 دیدگاه برای “شادی روی کسی خور که صفایی دارد!”

  1. سلام آقا رضا، ممنون از نوشته های خوبتون یک مشکل کوچک داشتم تا چند روز پیش نوشته هاتون به ایمیل آدرسم میومد ولی الان چند روزه که نوشته هاتونو دریافت نمیکنم ممنون میشم باز مطالب شمارو دریافت کنم، متشکرم.

  2. انقدر خوشحالم که کسی فهمید دست اش نمک دارد و ضمیرش پر است از مهربانی .برای هم شاد باشید و شاد بمانید

  3. اتفاقا آقاي ساكي منم دقيقا دقيقا اينو درمرداد ماه امسال با گوشت و پوست و جاهاي ديگه بدنم به خصوص قلبم حسش كردم !

    شادي روي كسي خور كه صفايي دارد…

    بايد با آب طلا نوشت زد تو ديوار شايد با آب طلا كه نه با جوهر اينكارو كردم !

  4. ساکی ، یک چیزی بنویس که آدم جیگرش یسوزه همچین که انگار با تفنگ دولول بهش شلیک شده ، همچین که پاره بشه قفسه سینه.
    یک جوری بنویس که پریشون کنه آدم را .
    کیش مات شدن که بدرد نمی خوره ، آخه بلال دو آتیشه دربند
    اگر چه که در این همه سال تو عادت داری به زخم زبون های من و با بزرگ منشی جواب منو ندادی….اما اینم روش .
    چقدر گفتم یک جوری بنویس که قابل فهم ما مردم کشور های صنعتی هم باشه؟ جهانه سومی ….
    رفتیم هوا ، آمدیم زمین
    میونه هوا و زمین جا موندیم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *