من خالتوری متشخصی هستم!

دو چیز به سرعت و به شدت رسانه‌ی رادیو را در ایران تهدید می‌کند. نخست به تعبیر استاد سروری نهضت‌ خام‌گیری و دوم خالتوریسم افراطی. البته خالتوری همیشه بد نیست و تهیه‌کننده‌ی خوب باید چند تایی هم موسیقی خالتوری دم دست داشته باشد، ولی خالتوریسم افراطی پدر رسانه و مخاطب را درمی‌آورد.

این روزها تمام سعی‌ام این است که خالتوری متشخصی باشم. محتاجم به دعا.

5 دیدگاه برای “من خالتوری متشخصی هستم!”

  1. سلام.
    نیر خانم چادرش را سر کرد و با عجله دمپایی های سبز جلو بسته اش را روی زمین کشید و رفت.صدای محکم بسته شدن در که آمد قلبم هرّی ریخت.مامان النگو فنری ها را برداشت و محکم پرتشان کرد طرفم.النگو ها خوردند به شیشه ی پنجره و افتادند روی تاقچه….

    سرم را انداختم پایین و رفتم تا استکان های چایی را بردارم.

    ادامه این داستان را به روزم و به شدت منتظر نقد نظر یا نگاهی از سوی شما[گل]

  2. رادیومعارف بدون داشتن موسیقی خالتوری وغیرخالتوری وبایک سیاست مشخص وپایدار درحال افزایش مخاطب است.آنهم مخاطب سخت گیروفرهیخته.برادرمن اشکال اینجاست که بعضی ازهمین استخوون خورد کرده های رادیو بدون موسیقی خالدار وبی خال !!!بلد نیستند 5دقیقه برنامه بسازند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *